|
|
powrót
Ustawa
o Ochronie Zwierząt
USTAWA
z dnia 21 sierpnia 1997 r.
o ochronie zwierząt.
(Tekst jednolity)
Rozdział
7
Transport zwierząt
Art. 24.
1. Transport zwierząt odbywa się środkami do tego celu
przystosowanymi i jest prowadzony w odpowiednich warunkach, a w
szczególności:
1) zwierzęta muszą być prawidłowo ulokowane, a używane uwięzi
nie mogą im krępować leżenia i wstawania w czasie transportu,
2) podłogi pojazdów używanych do transportu powinny mieć
odpowiednią nawierzchnię, zapewniającą przyczepność kończyn
oraz umożliwiającą utrzymanie higieny,
3) środki transportu zwierząt powinny spełniać warunki
utrzymania odpowiedniej temperatury, wentylacji, przestrzeni oraz
naturalnej pozycji,
4) w trakcie dłuższego transportu zwierzęta muszą mieć
zapewnioną odpowiednio często wodę i karmę oraz odpoczynek,
5) zwierzętom chorym lub rannym zapewnia się niezwłocznie pomoc
weterynaryjną,
6) zwierzęta wwożone do kraju oraz wywożone za granicę muszą być
wiezione najkrótszą drogą i bez zbędnych postojów, a ich
odprawa graniczna odbywa się poza kolejnością.
2. Zabrania się:
1) transportu zwierząt:
a) w okresie okołoporodowym, który odpowiada 10% czasu trwania ciąży
danego gatunku przed porodem i 48 godzinom po porodzie,
b) młodych do czasu zagojenia pępowiny albo oddzielonych od matek
i niezdolnych do przyjmowania stałych pokarmów,
2) przeładunku zwierząt bez odpowiedniego zabezpieczenia,
3) transportu zwierząt jednokopytnych wielopoziomowymi środkami
transportu przeznaczonymi do przewozu zwierząt oraz transportu grup
koni, których kopyta są podkute,
4) transportu zwierząt chorych oraz rannych lub niesprawnych
ruchowo, z wyjątkiem transportu zwierząt:
a) do leczenia,
b) do uboju sanitarnego,
c) przeznaczonych do doświadczeń.
3. Zwierzęta padłe oraz zwierzęta nie nadające się do dalszego
transportu muszą być usunięte na pierwszym postoju.
4. Odpowiedzialność za nieprzestrzeganie zasad i warunków
wykonywania transportu, określonych w ust. 1-3, ponosi przewoźnik.
4a. Wykonywanie zarobkowego transportu drogowego zwierząt może
odbywać się wyłącznie przy użyciu środków transportu
dopuszczonych do tego celu.
4b. Środek transportu drogowego może być dopuszczony do użycia w
transporcie zwierząt, jeżeli spełnia wymogi, o których mowa w
ust. 1 pkt 2 i 3 oraz w przepisach wydanych na podstawie ust. 5.
4c. Decyzję w sprawie dopuszczenia środka transportu drogowego do
użycia w transporcie zwierząt wydaje powiatowy lekarz weterynarii
na wniosek zainteresowanego przewoźnika.
4d. Decyzja, o której mowa w ust. 4c, zawiera w szczególności:
1) określenie numeru rejestracyjnego środka transportu drogowego,
2) określenie gatunku zwierząt, które mogą być transportowane
przy użyciu danego środka,
3) określenie terminu ważności decyzji, z tym że nie może on być
dłuższy niż 12 miesięcy,
4) rozstrzygnięcie, czy środek transportu może być wykorzystany
do wykonywania transportu zwierząt trwającego dłużej niż osiem
godzin.
4e. Powiatowy lekarz weterynarii cofa decyzję o dopuszczeniu środka
transportu drogowego do użycia w transporcie zwierząt, jeżeli nie
spełnia on wymagań, o których mowa w ust. 4b.
4f. Przewoźnik może zatrudniać do transportu zwierząt wyłącznie
kierowców i konwojentów posiadających kwalifikacje niezbędne do
transportowania zwierząt, potwierdzone przez powiatowego lekarza
weterynarii.
4g. Decyzję, o której mowa w ust. 4c, dokumenty potwierdzające
kwalifikacje, o których mowa w ust. 4f, oraz plan trasy przewoźnik
dołącza do dokumentów przewozowych.
5. Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z
ministrem właściwym do spraw rolnictwa oraz w porozumieniu z
ministrem właściwym do spraw środowiska określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowe warunki i sposób transportu zwierząt,
uwzględniając maksymalny czas transportu zwierząt, częstotliwość
i czas trwania obowiązkowych postojów, zasady tworzenia i
funkcjonowania punktów etapowych, wzór planu trasy oraz szczegółowe
wymagania, jakie powinny spełniać środki transportu do przewozu
zwierząt, sposób postępowania ze zwierzętami chorymi i padłymi,
biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia odpowiednich i
humanitarnych warunków transportu zwierząt.
6. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe warunki i tryb potwierdzania kwalifikacji dla kierowców
i konwojentów, o których mowa w ust. 4f, uwzględniając w szczególności
wzory zaświadczeń potwierdzających te kwalifikacje, sposób
przeprowadzenia egzaminów i powoływania komisji egzaminacyjnych
oraz szczegółowe programy szkoleń.
Art. 25.
Prowadzący pojazd mechaniczny, który potrącił zwierzę, obowiązany
jest, w miarę możliwości, do zapewnienia mu stosownej pomocy lub
zawiadomienia jednej ze służb, o których mowa w art. 33 ust. 3.
Art. 26.
(skreślony).
do
góry
|
|
